Żywice epoksydowe są doskonałymi spoiwami używanymi do wyrobu laminatów wzmocnionych włóknami szklanymi, węglowymi, aramidowymi, tkaninami bawełnianymi a nawet papierem.
Laminaty epoksydowe charakteryzują się dużą wytrzymałością mechaniczną, bardzo dobrymi własnościami elektroizolacyjnymi, dobrą odpornością chemiczną oraz dobrą wytrzymałością cieplną. Żywice epoksydowe stosowane do laminowania można podzielić na ciekłe oraz stałe w rozpuszczalnikch. Niezbędnym elementem laminatów jest wzmocnienie.
Najpowszechniej stosowanymi wzmocnieniami syciwa epoksydowego są włókna szklane oraz węglowe. Szkło powinno być klasy E lub lepszej (S i R). Szkło cechuje niska sztywność oraz brak odporności na korozję. Tam gdzie wymagana jest duża sztywność wyrobu oraz wytrzymałość mechaniczna przy zachowaniu minimum ciężaru niezastąpionym wzmocnieniem są włókna węglowe.
Metody uzyskiwania laminatów ze względu na temperaturę procesu można podzielać na: przerabiane na zimno, ciepło oraz gorąco, przy czym te ostatnie cechują najlepsze właściwości mechaniczne.
Laminat konstrukcyjny na rdzeniu (beton, drewno, metal)
CES R70 + H71

|
Zalety |
|
dobra odporność chemiczna, elastyczność, odporność na mikropęknięcia, kompozycja bezrozpuszczalnikowa |
|
|
Wady |
|
niewysoka odporność termiczna, niska sprężystość |